Licht op Sterven
Wat als sterven geen einde is, maar een proces van afronding en integratie?
Licht op sterven laat zien hoe het stervensproces laag voor laag verloopt, hoe onverwerkt leven doorwerkt in generaties, en hoe heling mogelijk is — tot aan de laatste adem. Een invoelend, aards en inspirerend boek over leven, sterven en vertrouwen.
Father and Daughter — over rouwen, herinneren en de zachte kracht van gemis
De korte film Father and Daughter laat in stilte zien wat rouw werkelijk is: liefde die blijft bewegen door de tijd heen. Het herinnert ons eraan dat rouwen niet snel of netjes hoeft, maar in eigen tempo mag ontstaan. Dat herinneringen licht kunnen brengen, juist wanneer het leven donker voelt. Rouw wordt draaglijker wanneer je haar de ruimte geeft — en betekenisvoller wanneer je durft te blijven voelen. Want wie we liefhadden, blijft voor altijd deel van ons verhaal.
🌙 De Twaalf Heilige Nachten – mijn jaarlijkse bron van rust en inzicht
Wanneer het licht langzaam terugkeert en de dagen weer beginnen te lengen, neem ik bewust de tijd voor de Twaalf Heilige Nachten. Deze periode brengt me verstilling, reflectie en focus. Vanaf 20 december stuur ik twaalf inspiratiemails – wil je meelezen? Mail me gerust op marie-jose@huis-hecate.nl.
🌿 Duurzaam afscheid nemen
Tijdens mijn bezoek aan Loop Biotech ontdekte ik hoe kisten en urnen niet worden gemaakt, maar gegroeid uit mycelium. De meest duurzame vorm van afscheid nemen, in combinatie met een natuurbegrafenis. In dit blog vertel ik waarom deze manier van terugkeren naar de natuur zoveel rust kan geven.
Wanneer de sluier dun wordt
Rond Samhain, Allerheiligen, Allerzielen en Día de los Muertos wordt gezegd dat de sluier tussen de werelden dun is.
Een periode van herinnering en verbinding: niet om te rouwen, maar om te vieren dat onze doden nog met ons meereizen, in liefde en licht.
Het graf van mijn vader
Opruimen is soms ook: ruimte maken in de stilte.
Zelfs bij een graf.
Een verhaal over loslaten, zorg en het leven dat doorgaat.
Opvattingen over de dood – vijf manieren om ernaar te kijken
De Amerikaanse psycholoog Robert Jay Lifton onderscheidde vijf manieren waarop mensen de dood kunnen zien: biologisch, natuurgericht, theologisch, creatief en transcendent. Het mooie is: er is geen juiste of verkeerde manier. Vaak herkennen we ons in meerdere beelden tegelijk, afhankelijk van waar we in het leven staan. In dit blog lees je meer over deze vijf perspectieven.
Material Girl – Spullen met een verhaal
Sommige spullen zijn meer dan alleen dingen: ze dragen herinneringen, verhalen en liefde met zich mee. In dit blog vertel ik hoe ik mijn eigen Material Girl-lijst maakte, een bundeling van dierbare bezittingen met de verhalen die erbij horen. Zo worden gewone voorwerpen erfstukken vol betekenis, voor nu én voor de generaties na ons.
Van fotomand naar familie-erfstuk
Van fotomand naar familie-erfstuk: ontdek hoe je foto’s en verhalen overzichtelijk en liefdevol ordent. Creëer een tastbare herinnering die generaties verbindt.
Over de naam: Huis Hecate
Hecate is een godin uit de Griekse mythologie, verbonden met de maan, magie, overgangen en kruispunten in het leven. Ze wordt vaak afgebeeld in drie vormen, die samen het archetype van de Drievoudige Godin vormen: de Jonge Vrouw, de Moeder en de Crone. Deze drie gedaansten weerspiegelen de levensfasen, van jong begin, via creatie, naar wijsheid en afronding.
De laatste duizend dagen – opruimen als levenskunst
Een blog over de kunst van opruimen in de laatste levensfase, geïnspireerd door Margareta Magnusson en Machteld Huber.
Rouw wordt niet kleiner – het leven groeit eromheen
Wanneer iemand een groot verlies meemaakt, krijgt hij of zij vaak goedbedoelde woorden te horen: “Geef het tijd, het slijt wel.” Maar iedereen die écht een verlies heeft meegemaakt, weet dat dit niet klopt. Verdriet wordt niet kleiner met de tijd. Het blijft even groot, alleen het leven groeit er steeds groter omheen.
Keuzevrijheid rond het levenseinde – waarom het ertoe doet
De dood hoort bij het leven. Toch schuiven we het gesprek erover vaak voor ons uit. Het voelt ongemakkelijk, confronterend of “nog niet aan de orde”. Maar juist door er wél bij stil te staan, ontstaat er rust en helderheid.